İlk Zafer Müjdesin Verdiği Gündür

Haber saldı, köy, kasaba her yana,
El basıldı, Sancak, Bayrak, Kur'an'a,
Gavurun kurşunu geçmez adama,
Diyerek savaşa durduğu gündür.

Haykırışı, titretirken her yeri,
İleri fırlayıp, bakmayıp geri,
Mitralyoza karşı, çekip hançeri,
Düşmanın bağrından vurduğu gündür.

Ölmek var da, dönmek yoktur bu yolda,
Şehitlik en yüksek rütbedir kulda,
Yediden yetmişe bir birlik hâlde,
Hak yolunda düğün kurduğu gündür.

Çeteler kınından kılıncı çekip,
Çivi başlarından, mermiler döküp,
Koca bir devletin döşüne çöküp,
Burnunu yerlere sürdüğü gündür

Aşık Karaozan

Cuma ve Bayrak

Bir cuma vaktinde Ulu Camii’de,
Çok ciddi telaş var hem ahalide.
Nedir bu manzara nedir bu zemin,
Ağzını açmıyor bıçak kimsenin.
Heyecan dalgası artıyor her an,
Vakit geldi fakat okunmaz ezan.

Yaralanmış kalpler üzgün bakışlar,
Maraş'ta çok büyük bir hadise var.
El atmış bayrağa hain Fransız,
Kalenin burcunda yoktu ay-yıldız.
Evet hadise bu, fakat çare ne?
Cemaat soruyor bunu bilene.

Ne yapmalı derken yükseldi bir ses,
Hocanın sesiydi anladı herkes.
Bayrağımız yoktur olmaz bu namaz,
Esaret altında cuma kılınmaz.
İslâm’ın emrinde hür olur millet,
İslâmsız, bayraksız yoktur hürriyet.

İslâm olan gelsin çeksin sancağı,
Dikelim yerine şanlı bayrağı.
Allah Allah sesi... Ve bir hamlede,
Düşman tepelendi, bayrak kalede.

H. Tevfik Paksu